Als we een jaar afsluiten zijn er hordes mensen die goede voornemens maken. Jij ook? Of ze die ook uitvoeren is een tweede. En meestal beginnen we met dat goede voornemen op 1 januari of in ieder geval ergens in januari.

Goede voornemens maak ik al jaren niet meer. Niet omdat ik me niets voorneem, nee hoor! Maar ik zet intenties neer! Daar zit voor mij een wereld van verschil in.

Mezelf iets goeds voornemen, dat kan toch het hele jaar door? Goede voornemens lijken voor mij op iets wat ik me voorneem en dan toch niet uitvoer, of zo...

Als ik iets wil of van plan ben, dan doe ik dat. Punt. En dan kan het heus zo zijn , dat ik dat bedenk om in februari of april of nog verder weg in het jaar te doen,

omdat het me dan beter uitkomt. Maar als ik zo eens terug kijk op de laatste 10 jaar, dan kan ik eerlijk zeggen dat ik meestal wel doe wat ik me ergens gedurende het jaar had voorgenomen.

Met een intentie heb ik iets anders voor ogen. Die zet ik neer en ik laat daarna de controle volledig los. Want ik heb de energie ervan neergezet! Ik stel me eerst helemaal voor hoe ik zou zijn als datgene wat ik wens, gerealiseerd is. Dus ik voel hoe ik me voel en ik zie het voor me. Net alsof het NU al zover is. Daarmee kan ik ervaren hoe dat dan zou zijn, voor mij, in die nieuwe situatie. En daarmee ook beslissen of dit is wat ik echt wil.

Als dat goed voelt, maak ik dat gevoel groter, ik wentel me er als het ware al in om. En met dit gevoel schrijf ik mijn intentie op. En laat het los....

Dat laatste is misschien wel het meest lastige eraan. Geen invloed willen hebben, de controle loslaten en het overlaten aan het universum.

Ik doe dit in de eerste week van het nieuwe jaar. Schrijf mijn intenties voor dat jaar op en leg het papiertje weg. Ergens in een la of kast.

Aan het eind van het jaar bekijk ik wat ik had opgeschreven en wat daarvan realiteit is geworden. En zal ik je wat verklappen? Van de 10 intenties die ik voor 2015 had opgeschreven , zijn er 8 realiteit geworden!

Februari 2016

Op een FB pagina van een schoonmaakbedrijf lees ik dat vrijwel alle opdrachtgevers en leveranciers het hebben over beleving. De schrijver vraagt zich in verbazing af of wij dit dan zijn kwijtgeraakt. De tekst raakt iets in mij...

Want hoe beleven we als mens een ervaring? Met welke zintuigen doe je dat? Je ruikt een geur en gaat onmiddellijk terug naar een fijn moment waarop je die geur ook rook.

Denk maar aan een willekeurige geur...zie.. je hebt een glimlach op je gezicht. Hetzelfde met het horen van dat ene liedje, het brengt je terug in die ervaring van toen. Misschien wel van je eerste liefde of die avond, die zo fijn was. Of het liedje wat gedraaid werd toen je afscheid nam van een dierbare. Het is duidelijk dat we met al onze zintuigen een ervaring beleven. Ruiken, horen, zien en voelen. En in elke ervaring zit een emotie, want die geur heeft een prettige herinnering opgeroepen waardoor je die glimlach op je gezicht kreeg. En dat liedje kan een gevoel van gemis teweeg brengen.

Dus als we beleven met onze zintuigen en daar altijd emoties bij gebruikt worden, ja dan snap ik het wel dat we massaal op zoek zijn naar beleving.

In dit digitale tijdperk, waarin mobiele telefoons wel een hoofdrol in ons leven lijkt te spelen, hoe worden dan je ervaringen beleefd? Alleen, terwijl je op je schermpje kijkt? Zeker de huidige telefoons waarop e-mail, WhatsApp en facebook om maar iets te noemen, binnen handbereik zijn. Non stop , 24/7.

We delen massaal onze beleving met vrienden via de WhatsApp en nog breder plaatsen we berichten en foto’s op FB. En daar kan iedereen je een ‘like’ geven. Is dat dan de nieuwe beleving geworden? Of een selfie nemen en posten, zodat iedereen kan zien hoe blij je kijkt?

Voor mij niet, voor mij is menselijk contact en ervaringen uitwisselen, het delen, nog steeds de belangrijkste manier van beleven. Niets kan vervangen dat ik zie, dat een uitspraak van mij iemand raakt of andersom. Laten zien dat ik geraakt word en mijn gezicht mijn emoties weergeeft. Samen lachen, tegelijkertijd. Dat is voor mij beleving.

En uit het bewuste verhaal van dat schoonmaakbedrijf, blijkt dat dit voor veel mensen geldt. We willen met onze zintuigen ervaren.

Onze levens zijn intenser en voller geworden, daarom zijn we massaal op zoek naar beleving. Beleving raakt je namelijk als mens. Of anders gezegd, we zijn in deze tijd massaal op zoek naar een ' aanraking" in ons mens zijn. Daar kan geen schermpje tegenop.

Januari 2016